desabrochar

(< des- + abrochar)

v t
Soltar os broches, os botóns dos ollais ou outro tipo de pechamento a unha peza de roupa ou a outro obxecto.

Ex: Desabrochou a cazadora porque naquela habitación ía moito frío. Desabrochou o reloxo e pousouno enriba da mesa.
Confrontacións: desabotoar.
v t
Soltar un broche ou sacar un botón do ollal nunha peza de roupa ou a outro obxecto.

Ex: Desabrocha só un botón da camisa.
Confrontacións: desacorchetar.
v pron
Soltarse algo que estaba abrochado.

Ex: Fixo tanta forza que se lle desabrochou o pantalón.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO desabrochar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desabrocho
desabrochas
desabrocha
desabrochamos
desabrochades
desabrochan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desabrochaba
desabrochabas
desabrochaba
desabrochabamos
desabrochabades
desabrochaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desabrochei
desabrochaches
desabrochou
desabrochamos
desabrochastes
desabrocharon

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desabrochara
desabrocharas
desabrochara
desabrocharamos
desabrocharades
desabrocharan

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desabrocharei
desabrocharás
desabrochará
desabrocharemos
desabrocharedes
desabrocharán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desabrocharía
desabrocharías
desabrocharía
desabrochariamos
desabrochariades
desabrocharían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desabroche
desabroches
desabroche
desabrochemos
desabrochedes
desabrochen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desabrochase
desabrochases
desabrochase
desabrochasemos
desabrochasedes
desabrochasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desabrochar
desabrochares
desabrochar
desabrocharmos
desabrochardes
desabrocharen

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
desabrocha
-
-
desabrochade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desabrochar
desabrochares
desabrochar
desabrocharmos
desabrochardes
desabrocharen

Xerundio desabrochando

Participio desabrochado
desabrochada
desabrochados
desabrochadas