desamañar

(< des- + amañar)

v t
Desordenar ou desorganizar algo que está ordenado.

Ex: Os ladróns desamañáronlle toda a casa. O vento desamañoulle o peiteado.
Sinónimos: chafallar, desarranxar, remexer, revolver.
v t
Facer que algo deixe de funcionar ben.

Ex: Desamañoume o ordenador e tíveno que levar ó técnico.
Sinónimos: avariar, desarranxar, desgobernar. Antónimos: amañar.
v pron
Alterarse a orde ou a colocación de algo.

Ex: Desamañouse a oficina co rebumbio de tanta xente.
v pron
Deixar de funcionar algo.

Ex: Desamañóuselle a televisión e non puidemos acabar de ver o programa.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO desamañar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamaño
desamañas
desamaña
desamañamos
desamañades
desamañan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamañaba
desamañabas
desamañaba
desamañabamos
desamañabades
desamañaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamañei
desamañaches
desamañou
desamañamos
desamañastes
desamañaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamañara
desamañaras
desamañara
desamañaramos
desamañarades
desamañaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamañarei
desamañarás
desamañará
desamañaremos
desamañaredes
desamañarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamañaría
desamañarías
desamañaría
desamañariamos
desamañariades
desamañarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamañe
desamañes
desamañe
desamañemos
desamañedes
desamañen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamañase
desamañases
desamañase
desamañasemos
desamañasedes
desamañasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamañar
desamañares
desamañar
desamañarmos
desamañardes
desamañaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
desamaña
-
-
desamañade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamañar
desamañares
desamañar
desamañarmos
desamañardes
desamañaren

Xerundio desamañando

Participio desamañado
desamañada
desamañados
desamañadas