desangrar

(< lat desanguināre)

v t
Sacar moito ou parte do sangue a unha persoa ou animal.

Ex: Mataron o porco dun disparo e despois tiveron de desangralo.
Sinónimos: sangrar.
v t
Empobrecer algo ou a alguén ao privalo dos bens que ten.

Ex: Os anos de colonialismo desangraron moitos países do Terceiro Mundo.
v t
Sacar a resina ás árbores.

Ex: Desangraron o piñeiro cun corte.
Confrontacións: sangrar.
v t [ALIM]
Quitar o sangue a unha carne ou a un peixe mergullándoo en auga ou leite frío.
v pron
Perder moito sangue unha persoa ou animal.

Ex: O accidente foi moi serio e os médicos non conseguiron evitar que o ferido se desangrase.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO desangrar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desangro
desangras
desangra
desangramos
desangrades
desangran

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desangraba
desangrabas
desangraba
desangrabamos
desangrabades
desangraban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desangrei
desangraches
desangrou
desangramos
desangrastes
desangraron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desangrara
desangraras
desangrara
desangraramos
desangrarades
desangraran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desangrarei
desangrarás
desangrará
desangraremos
desangraredes
desangrarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desangraría
desangrarías
desangraría
desangrariamos
desangrariades
desangrarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desangre
desangres
desangre
desangremos
desangredes
desangren

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desangrase
desangrases
desangrase
desangrasemos
desangrasedes
desangrasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desangrar
desangrares
desangrar
desangrarmos
desangrardes
desangraren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
desangra
-
-
desangrade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desangrar
desangrares
desangrar
desangrarmos
desangrardes
desangraren

Xerundio desangrando

Participio desangrado
desangrada
desangrados
desangradas