desembuchar

(< des- + embuchar)

v t
Botar fóra unha ave o que ten no boche.

Ex: A pita desembuchou a comida. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: A galiña tragou un pau e desembuchou.
Antónimos: embuchar.
v t
Dicir unha persoa todo o que sabe sobre un asunto que tentaba ocultar.

Ex: Ó final o acusado desembuchou toda a verdade. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: Tras moitas horas de interrogatorio o acusado desembuchou.
Sinónimos: confesar.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO desembuchar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desembucho
desembuchas
desembucha
desembuchamos
desembuchades
desembuchan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desembuchaba
desembuchabas
desembuchaba
desembuchabamos
desembuchabades
desembuchaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desembuchei
desembuchaches
desembuchou
desembuchamos
desembuchastes
desembucharon

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desembuchara
desembucharas
desembuchara
desembucharamos
desembucharades
desembucharan

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desembucharei
desembucharás
desembuchará
desembucharemos
desembucharedes
desembucharán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desembucharía
desembucharías
desembucharía
desembuchariamos
desembuchariades
desembucharían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desembuche
desembuches
desembuche
desembuchemos
desembuchedes
desembuchen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desembuchase
desembuchases
desembuchase
desembuchasemos
desembuchasedes
desembuchasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desembuchar
desembuchares
desembuchar
desembucharmos
desembuchardes
desembucharen

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
desembucha
-
-
desembuchade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desembuchar
desembuchares
desembuchar
desembucharmos
desembuchardes
desembucharen

Xerundio desembuchando

Participio desembuchado
desembuchada
desembuchados
desembuchadas