desgracia

1. s f

   1. Suceso ou acontecemento adverso que causa gran dano. Na tradición oral recóllense ditos como: “A desgraza que ha de vir, non pode fuxir. A peor gracia, é caer en desgracia. Como as cereixas son as desgracias, que unhas noutras se enganchan. Desgracias e malas horas sempre veñen todas”.

      Ex: Foi unha desgraza o que lle pasou a aquela familia.

      Sinónimos: desdita, desventura. Confrontacións: adversidade, calamidade, desastre, desfeita, infortunio.

   2. Suceso no que unha persoa pode resultar danada, ferida ou morta.

      Ex: A pesar da gravidade do accidente non se rexistraron desgracias.

      Confrontacións: infortunio.
2. s f

   1. Estado ou circunstancia que leva a non ser feliz ou a unha situación lamentable.

      Ex: Pasou unha vida de desgracias e padecementos.

      Confrontacións: adversidade, desventura, infortunio.

   2. Mala sorte.

      Ex: Perségueo a desgraza en todo o que intenta.

      Confrontacións: infortunio.
3. s f

   Situación da persoa que perdeu a graza ou o favor de alguén. OBS: Xeralmente, emprégase nas construcións estar ou caer en.

   Ex: Era o favorito da súa avoa, pero aquel feito fixo que caese en desgracia.

Frases feitas

• Caer a desgraza nun. Sufrir unha persoa desgracias a cotío.

• Desgracias persoais. Víctimas humanas.

• Entrar a desgraza nunha casa. Producirse desgracias nunha casa ou nunha familia.

• Nunca falta unha desgracia. Expresión de resignación que se emprega ante un suceso desgraciado.

• Por desgracia. loc adv Desgraciadamente.

Refráns

• A cadelo fraco todo son pulgas.
• A hora mala é para quen a esquece, que ela estaba deitada.
• A peor gracia é caer na desgracia.
• Alá vai o mal onde comen ovos sen sal.
• Antes faltarán as bágoas, que coitas para choralas.
• As cereixas e as malas fadas, cóllense poucas e veñen a presadas.
• Cando non é por verzas, é por fío negro.
• Cando o ano está de pulgas, ata parece que caen do ceo.
• Como as cereixas son as desgracias, que unhas noutras se engarran.
• Da árbore que está no chao, todos cortan un ramallo.
• Desgracias e malas horas sempre veñen todas.
• Dos desgraciados nacen os avisados/escarmentados.
• Mal enriba de mal e pedra por cabezal.
• Moito mal espanta e pouco mata.
• Non hai mal que cen anos dure, nin corpo que o ature.
• Non hai mal que cen anos dure.
• Non hai mal que cen anos se ature, nin ben que moito dure.
• Non hai mal tan grave que non se acabe.
• Nunca a mala fada deixa de ter compaña.
• Nunca vén un ha sen outra.
• Nunca vén un mal soilo, que trae compaña e todo.
• Ó can fraco todo se lle volven pulgas.
• Ó can mordido todos o morden.
• Ó carro crebado nunca lle faltan petoutos.
• O mal vai a onde hai máis.
• O mal vai a onde o hai.
• Ó malo ninguén se afai.
• Onde unha porta se pecha outras tamén se pechan.
• Polo seu mal nacéronlle ás á formiga.
• Tras dun mal vén outro mal. R
• Tras dunha dor nunca falta outra maior.
• Un mal chama outro mal.
• Un mal nunca vén soilo, que trae compaña e todo.
• Un mal trae outro mal.
• Unha no ano, e esa non ten dano.
• Vai O mal a ande lle poñen bo cabezal.
• ¡Alá vaias, mal, onde che poñan bo cabezal!
• ¿A ande vas, mal? -A ande máis hai.