desistencia

desistencia

(< desistir)

  1. s f

    Acción de desistir.

  2. s f [DER]

    Renuncia á continuación da acción delitiva. Cando é un acto voluntario exime de responsabilidade criminal, aínda que esta responsabilidade subsiste respecto aos feitos punibles realizados antes da desistencia do delito.

  3. s f [DER]

    Forma de terminación dun procedemento xudicial consistente na renuncia efectuada polo demandante á pretensión procesual que deu orixe ao litixio. Supón a extinción das actuacións procesuais, pero non a perda do dereito, polo que a acción poderá exercitarse de novo. No caso de que se desista dun recurso, a resolución recorrida convértese en firme. En todo caso, as custas procesuais impóñenselle á parte que desiste. Se afecta a unha parte da pretensión procesual, o proceso simplifícase e segue o seu curso legal.

Palabras veciñas

desirmán -á | desirmandar | desiscar | desistencia | desistente | desistir | Desjardins, Martin