desmantelar

(< des- + lat mantellu ‘veo’)

v t [BÉL]
Desarmar unha praza destruíndolle as fortificacións, as obras de defensa ou as pezas de artillería.

Ex: Desmantelaron as murallas no derradeiro asalto.
v t
Separar unha cousa nas pezas que a compoñen.

Ex: Os ladróns desmantelaron o coche que roubaran.
Confrontacións: despezar.
v t
Facer que algo cese a súa actividade.

Ex: Desmantelaron moitas das industrias da cidade.
v t [MAR]
Quitar os mastros e os paos a un buque.
Confrontacións: desarborar.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO desmantelar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desmantelo
desmantelas
desmantela
desmantelamos
desmantelades
desmantelan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desmantelaba
desmantelabas
desmantelaba
desmantelabamos
desmantelabades
desmantelaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desmantelei
desmantelaches
desmantelou
desmantelamos
desmantelastes
desmantelaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desmantelara
desmantelaras
desmantelara
desmantelaramos
desmantelarades
desmantelaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desmantelarei
desmantelarás
desmantelará
desmantelaremos
desmantelaredes
desmantelarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desmantelaría
desmantelarías
desmantelaría
desmantelariamos
desmantelariades
desmantelarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desmantele
desmanteles
desmantele
desmantelemos
desmanteledes
desmantelen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desmantelase
desmantelases
desmantelase
desmantelasemos
desmantelasedes
desmantelasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desmantelar
desmantelares
desmantelar
desmantelarmos
desmantelardes
desmantelaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
desmantela
-
-
desmantelade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desmantelar
desmantelares
desmantelar
desmantelarmos
desmantelardes
desmantelaren

Xerundio desmantelando

Participio desmantelado
desmantelada
desmantelados
desmanteladas