desvincular

(< des- + vincular)

v t
Romper os lazos ou vínculos que unen a unha persoa ou cousa con outra.

Ex: É difícil desvinculalo das súas afeccións. Non é capaz de desvincular traballo e ocio.
v pron
Liberarse algo ou alguén dos seus vínculos ou relacións.

Ex: Hai xa tempo que se desvinculou desa organización.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO desvincular

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desvinculo
desvinculas
desvincula
desvinculamos
desvinculades
desvinculan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desvinculaba
desvinculabas
desvinculaba
desvinculabamos
desvinculabades
desvinculaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desvinculei
desvinculaches
desvinculou
desvinculamos
desvinculastes
desvincularon

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desvinculara
desvincularas
desvinculara
desvincularamos
desvincularades
desvincularan

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desvincularei
desvincularás
desvinculará
desvincularemos
desvincularedes
desvincularán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desvincularía
desvincularías
desvincularía
desvinculariamos
desvinculariades
desvincularían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desvincule
desvincules
desvincule
desvinculemos
desvinculedes
desvinculen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desvinculase
desvinculases
desvinculase
desvinculasemos
desvinculasedes
desvinculasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desvincular
desvinculares
desvincular
desvincularmos
desvinculardes
desvincularen

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
desvincula
-
-
desvinculade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desvincular
desvinculares
desvincular
desvincularmos
desvinculardes
desvincularen

Xerundio desvinculando

Participio desvinculado
desvinculada
desvinculados
desvinculadas