diádoco

(< grδιάδοχος ‘sucesor’)

s m [HIST]
Título dado a Perdicas, Antígono, Seleuco, Lisímaco, Tolomeo e Antíparto, xenerais de Alexandre o Grande que, despois da súa morte (323 a C), se repartiron o Imperio Helénico.
s m [HIST]
Título outorgado ao príncipe herdeiro do reino na Grecia moderna.
s m [LIT]
Denominación para os escritores galegos do s XIX posteriores aos do Rexurdimento.

Palabras veciñas