díptico

Táboa dobre unida por bisagras e pregable. Durante o Baixo Imperio Romano eran de marfil e decorábanse con figuras ou escenas no exterior. Os denominados consulares (ss IV-VI) tiñan o seu interior oco e recuberto dunha fina capa de cera para poder escribir sobre ela, e no exterior adoitaban ter o retrato do cónsul ou escenas relativas ao seu mandato. Na época gótica e renacentista estaban pintados ou tallados no seu interior con escenas relixiosas ou retratos.

Folleto publicitario, composto normalmente por catro caras de papel pregado pola metade.

Lista dobre de nomes (de vivos e de mortos) que na Antigüidade lían en voz alta os diáconos durante a celebración da eucaristía.