dixerir

Escoitar
dixerir

(

  1. v t

    Efectuar unha dixestión.

    Ex: Non dixire ben o leite, sempre lle senta mal. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: Coa toma de analxésicos o estómago non dixire ben.
  2. v t [QUÍM]

    Cocer unha substancia mediante maceración cunha temperatura de 35 a 45 °C.
  3. v t

    Entender algo que entraña certa dificultade despois de estudialo detidamente.

    Ex: Non dixire ben as ciencias, sempre se lle atragoaron.
  4. v t

    Aceptar ou soportar algo, especialmente negativo, con paciencia e resignación.

    Ex: Expliqueille cál era a situación e non acaba de dixerir a realidade.

Palabras veciñas

dixenético -ca | díxeno -na | dixerible | dixerir | dixestibilidade | dixestible | dixestión
Conxugar
VERBO dixerir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dixiro
dixires
dixire
dixerimos
dixerides
dixiren
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dixería
dixerías
dixería
dixeriamos
dixeriades
dixerían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dixerín
dixeriches
dixeriu
dixerimos
dixeristes
dixeriron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dixerira
dixeriras
dixerira
dixeriramos
dixerirades
dixeriran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dixerirei
dixerirás
dixerirá
dixeriremos
dixeriredes
dixerirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dixeriría
dixerirías
dixeriría
dixeririamos
dixeririades
dixerirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dixira
dixiras
dixira
dixiramos
dixirades
dixiran
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dixerise
dixerises
dixerise
dixerisemos
dixerisedes
dixerisen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dixerir
dixerires
dixerir
dixerirmos
dixerirdes
dixeriren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
dixire
-
-
dixeride
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dixerir
dixerires
dixerir
dixerirmos
dixerirdes
dixeriren
Xerundio dixerindo
Participio dixerido
dixerida
dixeridos
dixeridas