Dopazo

Apelido de orixe toponímica formado sobre a base léxica pazo e mais a preposición de (neste caso coa forma do, resultado da contracción co artigo masculino o), indicadora de lugar de procedencia, residencia ou nacemento do individuo a quen se lle aplicou na súa orixe. Documéntase no s XV: “Gomez do Pacio” (doc ano 1484 en Emilio Duro Peña, El Monasterio de S. Pedro de Rocas y su colección documental, 1972, p 272). Adoita grafarse Do Pazo.