dúctil
dúctil
(< lat ductĭle)
-
adx
Que é susceptible de cambiar de forma con facilidade.
Ex: O barro é tan dúctil que podes facer con el o que queres.
Sinónimos: dócil, maleable. Confrontacións: flexible. -
adx
[IND]
Aplícase aos metais que poden ser transformados en arames ou fíos.
Ex: O ferro é un material menos dúctil ca o cobre.
-
adx
Aplícase á persoa que se adapta e acomoda sen dificultades ou que pode ser facilmente convencida ou persuadida.
Ex: É un rapaz tan dúctil que se leva ben con calquera tipo de persoa.
Confrontacións: dócil.