2 embalar

Escoitar
2 embalar

(

  1. v t

    Facer que un vehículo ou móbil adquira velocidade.

    Ex: A forte pendente embalaba o coche.

     Antónimos: frear. Confrontacións: acelerar.
  2. v pron

    Incrementarse a velocidade dun móbil ou dunha actividade que se está a desenvolver.

    Ex: Embalouse tanto a falar que non se lle entendía nada. Os rapaces embalábanse cos patíns pola costa.

     Antónimos: frear. Confrontacións: acelerar.

Palabras veciñas

embaixo | embalador -ra | 1 embalar | 2 embalar | embalaxe | embaldosado -da | embaldosar
Conxugar
VERBO 2 embalar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embalo
embalas
embala
embalamos
embalades
embalan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embalaba
embalabas
embalaba
embalabamos
embalabades
embalaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embalei
embalaches
embalou
embalamos
embalastes
embalaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embalara
embalaras
embalara
embalaramos
embalarades
embalaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embalarei
embalarás
embalará
embalaremos
embalaredes
embalarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embalaría
embalarías
embalaría
embalariamos
embalariades
embalarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embale
embales
embale
embalemos
embaledes
embalen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embalase
embalases
embalase
embalasemos
embalasedes
embalasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embalar
embalares
embalar
embalarmos
embalardes
embalaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
embala
-
-
embalade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embalar
embalares
embalar
embalarmos
embalardes
embalaren
Xerundio embalando
Participio embalado
embalada
embalados
embaladas