Emeterio/Emeteria

Antropónimo procedente do grego ἐ μέω ‘vomitar’, que daría o adxectivo ἐ μέτεριον ‘vomitivo’ e, por extensión, ‘rexeitador, defensor’. Segundo outra hipótese viría do grego] μέτερος ‘noso (amor divino)’. Do xenitivo latino Emeterii podería derivar o topónimo Meder (parroquia de Salvaterra de Miño) e Santander (en latín Sanctum Emeterium). A forma patrimonial galega deste nome é Andeiro, que perviviu como apelido. Santo Andeiro e san Celidonio, nados na Gallaecia asturicense, son dous dos santos mártires máis antigos no culto hispánico (s VI). Na iconografía represéntanse xuntos levando a clámide dos soldados romanos e a espada no cinto; como atributos xerais, unha palma e coroa (símbolo do seu martirio) e, como atributos persoais, un leva un pano e outro un anel. A súa festividade celébrase o 3 de marzo.