encorrear

encorrear

(

  1. v i

    Engurrarse ou perder o bo aspecto físico unha persoa.

    Ex: En canto pasou dos setenta encorreou e xa non parece o mesmo.

  2. v i

    Adquirir algo un aspecto similar ao dunha correa.

    Ex: Non comemos as mazás e encorrearon todas.

    Sinónimos: encoirar, encortizar. Confrontacións: encruar.
  3. v i

    Retorcer unha vara en forma de corra.

  4. v i e pron

    Poñerse alguén de mal humor.

    Ex: Encorreou cando lle pediches que pagara el. Non te encorrees por unha parvada coma esa.

Palabras veciñas

encoro | Encoro | encorreado -da | encorrear | encortellar | encortizar | encostelado -da
Conxugar
VERBO encorrear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encorreo
encorreas
encorrea
encorreamos
encorreades
encorrean
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encorreaba
encorreabas
encorreaba
encorreabamos
encorreabades
encorreaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encorreei
encorreaches
encorreou
encorreamos
encorreastes
encorrearon
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encorreara
encorrearas
encorreara
encorrearamos
encorrearades
encorrearan
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encorrearei
encorrearás
encorreará
encorrearemos
encorrearedes
encorrearán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encorrearía
encorrearías
encorrearía
encorreariamos
encorreariades
encorrearían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encorree
encorrees
encorree
encorreemos
encorreedes
encorreen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encorrease
encorreases
encorrease
encorreasemos
encorreasedes
encorreasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encorrear
encorreares
encorrear
encorrearmos
encorreardes
encorrearen

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
encorrea
-
-
encorreade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encorrear
encorreares
encorrear
encorrearmos
encorreardes
encorrearen
Xerundio encorreando
Participio encorreado
encorreada
encorreados
encorreadas