endurecer

(

v t
Facer ou poñer duro ou máis duro algo.

Ex: A sequidade endureceu a terra. Ese exercicio endurece moito as pernas. O goberno endurecerá as penas para os criminais.
Antónimos: abrandar.
v t
Facer a alguén máis resistente aos traballos ou insensible aos padecementos.

Ex: Vivir aquela triste situación endureceuna moito.
Antónimos: abrandar.
v i
olverse algo máis duro.

Ex: A xelatina endurece ó arrefriar.
Antónimos: abrandar.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO endurecer

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles endurezo
endureces
endurece
endurecemos
endurecedes
endurecen

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles endurecía
endurecías
endurecía
endureciamos
endureciades
endurecían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles endurecín
endureciches
endureceu
endurecemos
endurecestes
endureceron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles endurecera
endureceras
endurecera
endureceramos
endurecerades
endureceran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles endurecerei
endurecerás
endurecerá
endureceremos
endureceredes
endurecerán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles endurecería
endurecerías
endurecería
endureceriamos
endureceriades
endurecerían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles endureza
endurezas
endureza
endurezamos
endurezades
endurezan

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles endurecese
endureceses
endurecese
endurecesemos
endurecesedes
endurecesen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles endurecer
endureceres
endurecer
endurecermos
endurecerdes
endureceren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
endurece
-
-
endurecede
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles endurecer
endureceres
endurecer
endurecermos
endurecerdes
endureceren

Xerundio endurecendo

Participio endurecido
endurecida
endurecidos
endurecidas