enfariñar

(< fariña)

v t
Cubrir unha superficie de fariña.

Ex: Enfariñou o peixe para que non se lle pegase na tixola. Sempre enfariña ben o molde para poder quitar con facilidade o pastel.
v t
Manchar con fariña.

Ex: Enfariñou o chan da cociña mentres estaba a facer a empanada.
v pron
Mancharse con fariña. Na tradición oral recóllense ditos como: “O que vai o muíño sempre se enfariña.” OBS: Este uso pronominal non é correcto se se expresa o complemento directo. Enfariñouse cando colleu o pan, en lugar de *Enfariñouse as mans cando colleu o pan.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO enfariñar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enfariño
enfariñas
enfariña
enfariñamos
enfariñades
enfariñan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enfariñaba
enfariñabas
enfariñaba
enfariñabamos
enfariñabades
enfariñaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enfariñei
enfariñaches
enfariñou
enfariñamos
enfariñastes
enfariñaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enfariñara
enfariñaras
enfariñara
enfariñaramos
enfariñarades
enfariñaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enfariñarei
enfariñarás
enfariñará
enfariñaremos
enfariñaredes
enfariñarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enfariñaría
enfariñarías
enfariñaría
enfariñariamos
enfariñariades
enfariñarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enfariñe
enfariñes
enfariñe
enfariñemos
enfariñedes
enfariñen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enfariñase
enfariñases
enfariñase
enfariñasemos
enfariñasedes
enfariñasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enfariñar
enfariñares
enfariñar
enfariñarmos
enfariñardes
enfariñaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
enfariña
-
-
enfariñade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enfariñar
enfariñares
enfariñar
enfariñarmos
enfariñardes
enfariñaren

Xerundio enfariñando

Participio enfariñado
enfariñada
enfariñados
enfariñadas