engastallar

(

v t
Asegurar co gastallo.
v t
Encaixar unha cousa noutra.
v pron
Axustarse unha cousa con outra.
v pron
Quedar atrancado algo.

Ex: A pistola engastallouse e tivo que desarmala. O carro engastallouse na congostra.
v pron
Enredarse dúas cousas de modo que non se dean separado con facilidade.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO engastallar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles engastallo
engastallas
engastalla
engastallamos
engastallades
engastallan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles engastallaba
engastallabas
engastallaba
engastallabamos
engastallabades
engastallaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles engastallei
engastallaches
engastallou
engastallamos
engastallastes
engastallaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles engastallara
engastallaras
engastallara
engastallaramos
engastallarades
engastallaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles engastallarei
engastallarás
engastallará
engastallaremos
engastallaredes
engastallarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles engastallaría
engastallarías
engastallaría
engastallariamos
engastallariades
engastallarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles engastalle
engastalles
engastalle
engastallemos
engastalledes
engastallen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles engastallase
engastallases
engastallase
engastallasemos
engastallasedes
engastallasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles engastallar
engastallares
engastallar
engastallarmos
engastallardes
engastallaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
engastalla
-
-
engastallade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles engastallar
engastallares
engastallar
engastallarmos
engastallardes
engastallaren

Xerundio engastallando

Participio engastallado
engastallada
engastallados
engastalladas