enloitar

(< loito)

v t
Cubrir ou vestir de loito.

Ex: A morte do seu home enloitouna ata hoxe.
v t
Causar unha gran dor.

Ex: Aquela desgracia enloitou a vila enteira.
v pron
estirse de loito.

Ex: Toda a familia se enloitou para asistir ó funeral.
v pron
Padecer unha dor moi grande.

Ex: Desde a morte da súa nai enloitouse a súa vida.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO enloitar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enloito
enloitas
enloita
enloitamos
enloitades
enloitan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enloitaba
enloitabas
enloitaba
enloitabamos
enloitabades
enloitaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enloitei
enloitaches
enloitou
enloitamos
enloitastes
enloitaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enloitara
enloitaras
enloitara
enloitaramos
enloitarades
enloitaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enloitarei
enloitarás
enloitará
enloitaremos
enloitaredes
enloitarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enloitaría
enloitarías
enloitaría
enloitariamos
enloitariades
enloitarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enloite
enloites
enloite
enloitemos
enloitedes
enloiten

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enloitase
enloitases
enloitase
enloitasemos
enloitasedes
enloitasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enloitar
enloitares
enloitar
enloitarmos
enloitardes
enloitaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
enloita
-
-
enloitade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enloitar
enloitares
enloitar
enloitarmos
enloitardes
enloitaren

Xerundio enloitando

Participio enloitado
enloitada
enloitados
enloitadas