-eno
-eno
(< lat ēnu)
-
suf
Forma sufixada que en certos adxectivos indica ‘procedencia’ ou ‘relación’.
Ex: chileno, nazareno.
-
suf
Forma sufixada que en adxectivos denominais indica ‘semellanza’.
Ex: moreno, terreno.
-
suf
Forma sufixada que se emprega na formación de determinantes ordinais.
Ex: noveno. OBS: Na forma acabada en -a dá lugar a substantivos colectivos. Ex: decena, quincena.
-
suf
[QUÍM]
Forma sufixada que se emprega na formulación química para indicar a presenza de dobres enlaces nos hidrocarburos alifáticos.
Ex: butadieno, etileno.