enramar

enramar

(

  1. v t

    Entrelazar ou atar as ramas dunha planta co fin de deixar espazo entre as distintas fileiras.

    Ex: Enramou as cepas antes de sulfatar.

  2. v t

    Cubrir con ramas un sitio.

    Ex: Enramáronlle o camiño por onde debía pasar o santo.

  3. v i

    Botar ramas as árbores ou as plantas.

    Ex: As froiteiras enramaron este ano antes do tempo.

Palabras veciñas

enraizar | enramada | enramallar | enramar | enranciamento | enranciar | enrarecemento
Conxugar
VERBO enramar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
enramo
enramas
enrama
enramamos
enramades
enraman
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
enramaba
enramabas
enramaba
enramabamos
enramabades
enramaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
enramei
enramaches
enramou
enramamos
enramastes
enramaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
enramara
enramaras
enramara
enramaramos
enramarades
enramaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
enramarei
enramarás
enramará
enramaremos
enramaredes
enramarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
enramaría
enramarías
enramaría
enramariamos
enramariades
enramarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
enrame
enrames
enrame
enramemos
enramedes
enramen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
enramase
enramases
enramase
enramasemos
enramasedes
enramasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
enramar
enramares
enramar
enramarmos
enramardes
enramaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
enrama
-
-
enramade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
enramar
enramares
enramar
enramarmos
enramardes
enramaren
Xerundio enramando
Participio enramado
enramada
enramados
enramadas