ensaiar

(< ensaio)

v t
Realizar probas a algo para comprobar qué calidades ten ou cómo se comporta.

Ex: Os científicos ensaian primeiro as vacinas no laboratorio.
v t
1. Repetir unha actividade antes de realizala para asegurar que a súa execución sairá ben.
  
  Ex: Ensaiou o discurso na casa antes de dar a conferencia. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: Nunca ensaia e por iso comete erros.
2. Preparar a representación dun espectáculo antes de realizar a actuación cara ao público.
  
  Ex: Ensaiaron a peza teatral durante meses. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: Non ensaian antes da estrea.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO ensaiar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ensaio
ensaias
ensaia
ensaiamos
ensaiades
ensaian

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ensaiaba
ensaiabas
ensaiaba
ensaiabamos
ensaiabades
ensaiaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ensaiei
ensaiaches
ensaiou
ensaiamos
ensaiastes
ensaiaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ensaiara
ensaiaras
ensaiara
ensaiaramos
ensaiarades
ensaiaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ensaiarei
ensaiarás
ensaiará
ensaiaremos
ensaiaredes
ensaiarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ensaiaría
ensaiarías
ensaiaría
ensaiariamos
ensaiariades
ensaiarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ensaie
ensaies
ensaie
ensaiemos
ensaiedes
ensaien

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ensaiase
ensaiases
ensaiase
ensaiasemos
ensaiasedes
ensaiasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ensaiar
ensaiares
ensaiar
ensaiarmos
ensaiardes
ensaiaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
ensaia
-
-
ensaiade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ensaiar
ensaiares
ensaiar
ensaiarmos
ensaiardes
ensaiaren

Xerundio ensaiando

Participio ensaiado
ensaiada
ensaiados
ensaiadas