entorpecer

(< en- + lat torpescěre)

v t
Facer torpe unha acción ou movemento.

Ex: O frío entorpeceulle as pernas.
v t
Facer que algo ou alguén sexa torpe.

Ex: A falta de estudo entorpece a aprendizaxe. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: Entorpeceu con tanta vida sedentaria.
v t
Ser algo ou alguén un obstáculo para realizar algo.

Ex: As obras da rúa entorpecían o paso.
Sinónimos: dificultar, empecer.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO entorpecer

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entorpezo
entorpeces
entorpece
entorpecemos
entorpecedes
entorpecen

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entorpecía
entorpecías
entorpecía
entorpeciamos
entorpeciades
entorpecían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entorpecín
entorpeciches
entorpeceu
entorpecemos
entorpecestes
entorpeceron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entorpecera
entorpeceras
entorpecera
entorpeceramos
entorpecerades
entorpeceran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entorpecerei
entorpecerás
entorpecerá
entorpeceremos
entorpeceredes
entorpecerán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entorpecería
entorpecerías
entorpecería
entorpeceriamos
entorpeceriades
entorpecerían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entorpeza
entorpezas
entorpeza
entorpezamos
entorpezades
entorpezan

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entorpecese
entorpeceses
entorpecese
entorpecesemos
entorpecesedes
entorpecesen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entorpecer
entorpeceres
entorpecer
entorpecermos
entorpecerdes
entorpeceren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
entorpece
-
-
entorpecede
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entorpecer
entorpeceres
entorpecer
entorpecermos
entorpecerdes
entorpeceren

Xerundio entorpecendo

Participio entorpecido
entorpecida
entorpecidos
entorpecidas