entristecer

(< triste)

v t
Poñer triste a alguén.

Ex: As nevadas do inverno entristécena moito.
Sinónimos: contristar. Antónimos: alegrar.
v t
Dar un aspecto triste a algo.

Ex: Aquela camiseta negra entristecíalle a cara.
v pron
Poñerse triste alguén.

Ex: Entristeceuse moito cando soubo que non o viñan visitar.
v pron
Pasar algo a presentar un aspecto triste.

Ex: Coa tormenta entristeceuse o día.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO entristecer

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entristezo
entristeces
entristece
entristecemos
entristecedes
entristecen

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entristecía
entristecías
entristecía
entristeciamos
entristeciades
entristecían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entristecín
entristeciches
entristeceu
entristecemos
entristecestes
entristeceron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entristecera
entristeceras
entristecera
entristeceramos
entristecerades
entristeceran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entristecerei
entristecerás
entristecerá
entristeceremos
entristeceredes
entristecerán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entristecería
entristecerías
entristecería
entristeceriamos
entristeceriades
entristecerían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entristeza
entristezas
entristeza
entristezamos
entristezades
entristezan

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entristecese
entristeceses
entristecese
entristecesemos
entristecesedes
entristecesen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entristecer
entristeceres
entristecer
entristecermos
entristecerdes
entristeceren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
entristece
-
-
entristecede
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entristecer
entristeceres
entristecer
entristecermos
entristecerdes
entristeceren

Xerundio entristecendo

Participio entristecido
entristecida
entristecidos
entristecidas