eón
eón
(< lat aeōne< grαἰών ‘tempo, eternidade’)
-
s
m
Período indefinido de tempo que non se pode contar.
-
s
m
[ESTRATIG]
División cronolóxica da historia da Terra de primeira orde. Os eóns son tres: o Arqueozoico, iniciado hai 4.550 millóns de anos e rematado hai 2.500, durante o que se formou e consolidou o planeta e cando apareceron as primeiras formas de vida (bacterias filamentosas construtoras de estromatólitos); o Proterozoico, iniciado hai 2.500 millóns de anos e rematado hai 570, durante o que apareceron as células nucleadas e a reprodución sexual; e o Fanerozoico, que comprende dende hai 570 millóns de anos ata a actualidade.
-
s
m
[HIST/RELIX]
Seres eternos que participan da natureza da divindade e, segundo os gnósticos, serven de mediadores entre esta e o mundo sensible.