escafópodo -da

Relativo ou pertencente aos escafópodos.

Molusco da clase dos escafópodos.

Clase de moluscos de corpo alongado dorsoventralmente, rodeado polo manto, que segrega unha cuncha tubulosa, aberta por ambos os extremos, lixeiramente curvada e cónica. Non teñen cabeza e carecen de branquias, pois o manto serve para a respiración. Os escafópodos son dioicos; poñen os ovos por separado e despois dunha curta fase larvaria os animais novos afúndense no fondo. Os escafópodos son todos mariños e ocupan dende o litoral ata profundidades de 4.500 m; localízanse parcialmente enterrados, oblicuamente, na area ou na lama. O pé, puntiagudo, sae polo extremo da cuncha máis ancho e emprégano para furar. Ao redor da boca hai varios tentáculos delicados, ciliados e contráctiles e cos extremos dilatados; son sensitivos e prénsiles, serven para a captura de microplantas e animais, que empregan como alimento. As cunchas de escafópodos do xénero Dentalium, ensartadas en cordóns, constituían a moeda dos indios da costa do Pacífico, dende California ata Alasca; o seu valor primitivo equivalía a vinte e cinco centavos as de 4,5 cm de lonxitude, e cinco dólares as cunchas raras de máis de 6 cm. Das 350 especies que existen no mundo, nas costas peninsulares están presentes unhas 30, que pertencen maioritariamente aos xéneros Antalis e Cadulus, ademais de Bathoxiphus, Dischides, Entalina, Episiphon, Fissidentalium, Fustiaria, Pulsellum e Siphonodentalium. Os escafópodos reciben a denominación popular de cabeiros.