esfumar

Escoitar
esfumar

(< ital sfumare‘desaparecer’)

  1. v t

    Estender un trazo feito a lapis ou unha pincelada de cor de maneira que se vaia atenuando gradualmente.
  2. v pron

    Ir desaparecendo pouco a pouco unha cousa.

    Ex: A súa figura esfumouse entre a mesta néboa.
  3. v pron

    Desaparecer unha persoa ou cousa dun lugar sen que ninguén se decate.

    Ex: Cando deron a volta, os ladróns xa se esfumaran.

Palabras veciñas

esfrangullar | esfraxística | esfumado | esfumar | esfumino | esfuracar | esfurricar
Conxugar
VERBO esfumar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles esfumo
esfumas
esfuma
esfumamos
esfumades
esfuman
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles esfumaba
esfumabas
esfumaba
esfumabamos
esfumabades
esfumaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles esfumei
esfumaches
esfumou
esfumamos
esfumastes
esfumaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles esfumara
esfumaras
esfumara
esfumaramos
esfumarades
esfumaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles esfumarei
esfumarás
esfumará
esfumaremos
esfumaredes
esfumarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles esfumaría
esfumarías
esfumaría
esfumariamos
esfumariades
esfumarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles esfume
esfumes
esfume
esfumemos
esfumedes
esfumen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles esfumase
esfumases
esfumase
esfumasemos
esfumasedes
esfumasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles esfumar
esfumares
esfumar
esfumarmos
esfumardes
esfumaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
esfuma
-
-
esfumade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles esfumar
esfumares
esfumar
esfumarmos
esfumardes
esfumaren
Xerundio esfumando
Participio esfumado
esfumada
esfumados
esfumadas