estertor

(< lat stertĕre‘roncar’)

s m
Respiración rouca e angustiosa propia dos moribundos.
s m [PAT]
Ruído anormal que se detecta na auscultación torácica de enfermos pulmonares.
s m
Últimas manifestacións de algo que está a piques de extinguirse.

Ex: Aquelas revoltas producíronse xa nos estertores da ditadura.

Palabras veciñas