estupefaciente

estupefaciente

(< estupefacción)

  1. adx

    Que causa estupefacción.

  2. s m [MED]

    Produto activo que, ademais do seu efecto terapéutico, presenta unha acción secundaria capaz de producir habituación no individuo e alterarlle profundamente a personalidade, o comportamento e, incluso, o equilibrio fisiolóxico.

    Confrontacións: droga.

Palabras veciñas

estulticia | estulto -ta | estupefacción | estupefaciente | estupefacto -ta | estupendo -da | estupidez