excéntrico -ca

(< ex- + céntrico)

adx
1. Que se desvía ou afasta do centro.
  
  Ex: Por esa zona están os barrios excéntricos da cidade.
2. Que non ten o mesmo centro ca outra cousa.
  
  Ex: Debuxei dúas circunferencias excéntricas.
1. adx e s
  Que ou quen se afasta do comportamento común.
  
  Ex: Os concertos dese músico tan excéntrico son imprevisibles.
  Confrontacións: extravagante.
2. adx
  Que é propio dun excéntrico.
  
  Ex: Ese rapaz ten un gusto moi excéntrico para vestir.
[TECNOL]
1. adx
  Aplícase á peza que xira arredor dun eixe que non pasa polo seu centro.
2. mecanismo de excéntrica
  Mecanismo de transmisión de movemento entre dous elementos ríxidos, nos que o elemento condutor transmite ao conducido un movemento alternativo de translación ou de rotación segundo unha lei determinada. Esta lei determina o perfil dun elemento condutor, o que é xeralmente cilíndrico e ten movementos de rotación.
s m [ASTRON]
Cada un dos círculos imaxinarios sobre os que, segundo algunhas teorías xeocéntricas, se moven os astros arredor da Terra.

Palabras veciñas