expediente

expediente

(< lat expedĭente, ppres de expedīre ‘convir, dar curso’)

  1. s m

    Conxunto de actuacións ou trámites sobre un negocio, oficina ou asunto determinado.

    Ex: O director presentou o expediente de regulación da empresa.

  2. s m

    Conxunto de documentos que se producen na tramitación dun asunto.

    Ex: Acordaron reabrir os expedientes sobre o desfalco.

  3. s m

    Conxunto de cualificacións dun estudante ou relación de actividades e méritos que xuntou unha persoa ou empregado.

    Ex: O seu expediente era o mellor para conseguir a bolsa no estranxeiro.

  4. s m [DER]

    Investigación ou procedemento administrativo no que se xulga a actuación de alguén ou as supostas irregularidades que cometeu no exercicio da súa profesión ou actividade.

    Ex: Abriulle un expediente por chegar todos os días tarde.

  5. s m

    Recurso ou procedemento que se emprega para resolver unha dificultade ou inconveniente.

Frases feitas

  • Abrir un expediente. Investigar o comportamento ou a actuación dun traballador ou funcionario.