fallar

(< 1 falla)

v i
Carecer de algo ou non ter o suficiente.

Ex: Falláronlle as forzas cando intentou saltar o muro. Fállanlle medicinas á poboación.
Sinónimos: faltar, faltar.
v i
1. Non responder algo ou alguén como se espera ou como é debido.
  
  Ex: Fallaron as expectativas e non conseguiron os cartos. Fallou nas preguntas do exame.
2. Deixar algo de funcionar.
  
  Ex: Falloulle o corazón. A televisión fallou durante o concurso.
v t
Non obter o resultado que se espera dunha cousa.

Ex: Fallou o disparo e deulle ó compañeiro.
Sinónimos: errar.
v t
Botar un trunfo cando non se ten ningunha carta do pau que se xoga en distintas modalidades do xogo de naipes. OBS: É incorrecto o seu uso co significado de ‘decidir un xuíz ou a autoridade competente a cousa que se expresa’.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO fallar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fallo
fallas
falla
fallamos
fallades
fallan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fallaba
fallabas
fallaba
fallabamos
fallabades
fallaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fallei
fallaches
fallou
fallamos
fallastes
fallaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fallara
fallaras
fallara
fallaramos
fallarades
fallaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fallarei
fallarás
fallará
fallaremos
fallaredes
fallarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fallaría
fallarías
fallaría
fallariamos
fallariades
fallarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles falle
falles
falle
fallemos
falledes
fallen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fallase
fallases
fallase
fallasemos
fallasedes
fallasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fallar
fallares
fallar
fallarmos
fallardes
fallaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
falla
-
-
fallade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fallar
fallares
fallar
fallarmos
fallardes
fallaren

Xerundio fallando

Participio fallado
fallada
fallados
falladas