faro

(< lat pharu < gr ϕάρος)

s m [MAR]
Torre cunha lanterna na parte máis alta, situada nalgún punto ostensible da costa ou dun arrecife, que serve para facilitar a navegación costeira. Cada faro ten unhas características distintivas; así, de noite conta coas características da luz (cor, período) e de día coas características da construción (forma, material, cor do edificio, etc). Atendendo ao aparello lumínico distínguense: faros catadióptricos, se a propagación da luz se fai por reflexión mediante espellos, e faros dióptricos, se a propagación se fai por refracción mediante lentes de Fresnel.
1. s m
  Dispositivo empregado nos vehículos para a iluminación, en condicións de ausencia ou escasez de luz do terreo polo que avanza, e para sinalar a súa posición.
2. faro antinéboa
  Faro que produce unha luz cunha maior capacidade para penetrar na néboa.
3. faro de situación [MAR]
  Faro de distintas cores e frecuencias que se acende de noite nas costas para evitar as abordaxes das embarcacións.
s m
Guía intelectual ou moral.

Palabras veciñas