fenomenalismo

Doutrina filosófica que afirma que os obxectos son reducibles ás experiencias sensoriais ou que os enunciados sobre obxectos físicos poden analizarse en termos de enunciados fenoménicos que describen experiencias sensoriais. A miúdo é equivalente á negación da metafísica e da substancialidade. No s XX, os principais defensores desta concepción foron J. Ayer e C. I. Lewis, que afirmaron que o contido dun enunciado sobre un obxecto físico non envolve a apelación a contidos, datos ou experiencias sensoriais. Tamén se denomina fenomenismo.