2 feo -a

2 feo -a

(< lat foedu)

  1. Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘escuro’.

  2. adx
    1. Que resulta desagradable á vista.

      Ex: Comprou unha camisa ben fea.

    2. Que ou quen ten un físico, especialmente a cara, que non se axusta aos canons de beleza establecido.

      Ex: Os que son feos para uns son guapos para outros.

  3. adx

    Que resulta desagradable ou reprobable moralmente.

    Ex: É moi feo que dous irmáns se insulten dese xeito.

  4. adx

    Aplícase a algo que non inspira confianza ou que pode traer problemas.

    Ex: Ante unha situación internacional tan fea os países toman posicións.

Frases feitas

  • Facer (un, o...) feo. Desaire que se lle fai a alguén. Ex: Non lle fagas o feo de non ir á festa que xa teñen todo preparado.

Palabras veciñas

Fenton, Roger | 1 feo | Feo | 2 feo -a | 2 feo -a | Feo, Francesco | feo-