ferir

(< lat ferīre)

v t
Causar a un ser vivo, ou a unha parte del, unha lesión ou ferida.
Confrontacións: mancar.
v t
Provocar unha impresión ou un efecto desagradable ou doloroso á vista ou oído.

Ex: Aquela música feria os oídos.
v t
Causar desgusto moral ou unha pena profunda a alguén.

Ex: O que lle dixo feriu o seu orgullo.
v t
Golpear un obxecto nun sitio concreto, en sentido material ou inmaterial.

Ex: As frechas que lanzaban ferían a terra.
v t
Tocar as cordas ou pulsar as teclas dun instrumento músical.
v pron
Facerse unha ferida nunha parte do corpo.

Ex: No accidente feriuse nunha perna.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO ferir

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles firo
feres
fere
ferimos
ferides
feren

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fería
ferías
fería
feriamos
feriades
ferían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ferín
feriches
feriu
ferimos
feristes
feriron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ferira
feriras
ferira
feriramos
ferirades
feriran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ferirei
ferirás
ferirá
feriremos
feriredes
ferirán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles feriría
ferirías
feriría
feririamos
feririades
ferirían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fira
firas
fira
firamos
firades
firan

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ferise
ferises
ferise
ferisemos
ferisedes
ferisen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ferir
ferires
ferir
ferirmos
ferirdes
feriren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
fire
-
-
feride
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ferir
ferires
ferir
ferirmos
ferirdes
feriren

Xerundio ferindo

Participio ferido
ferida
feridos
feridas