ferroaliaxe
ferroaliaxe
(
s
f
[IND]
Cada unha das aliaxes de ferro con certos elementos, metálicos ou non metálicos, agás o carbono, que se empregan para a introdución do elemento na fabricación de aceiros especiais e na obtención doutras aliaxes ás que se lles quere conferir unhas propiedades determinadas. Algunhas empréganse tamén como desoxidantes pola súa capacidade de fixación do osíxeno. Os elementos de aliaxe máis comúns son o cromo, o manganeso, o molibdeno, o silicio, o titanio, o vanadio e o tungsteno. Frecuentemente, o ferro é o elemento minoritario. O uso das ferroaliaxes na siderurxia remóntase ao ano 1856. O ferromanganeso descubriuse no 1866, e no 1869 o ferrocromo.