fraquear

(< fraco)

v i
1. Debilitarse algo ou alguén tanto física como moralmente.
  
  Ex: No último quilómetro da carreira fraqueáronlle as forzas. Levaba dous meses sen beber pero na festa fraqueou e bebeu viño.
2. Mostrar alguén pouco valor, enerxía ou ánimo.
  
  Ex: Fraquea cando ten que se enfrontar a situacións difíciles.
v i
Ser ou estar nalgunhas cousas máis desanimado ou menos eficaz e informado ca noutras ocasións.

Ex: O neno fraqueou nos últimos exercicios de matemáticas.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO fraquear

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fraqueo
fraqueas
fraquea
fraqueamos
fraqueades
fraquean

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fraqueaba
fraqueabas
fraqueaba
fraqueabamos
fraqueabades
fraqueaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fraqueei
fraqueaches
fraqueou
fraqueamos
fraqueastes
fraquearon

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fraqueara
fraquearas
fraqueara
fraquearamos
fraquearades
fraquearan

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fraquearei
fraquearás
fraqueará
fraquearemos
fraquearedes
fraquearán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fraquearía
fraquearías
fraquearía
fraqueariamos
fraqueariades
fraquearían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fraquee
fraquees
fraquee
fraqueemos
fraqueedes
fraqueen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fraquease
fraqueases
fraquease
fraqueasemos
fraqueasedes
fraqueasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fraquear
fraqueares
fraquear
fraquearmos
fraqueardes
fraquearen

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
fraquea
-
-
fraqueade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fraquear
fraqueares
fraquear
fraquearmos
fraqueardes
fraquearen

Xerundio fraqueando

Participio fraqueado
fraqueada
fraqueados
fraqueadas