frecuencia

Repetición dun acto, feito ou suceso.

Número de veces en que algo se repite.

Cociente nunha distribución estatística dun carácter cuantitativo entre o efectivo dun valor concreto do carácter, ou dunha clase de valores, e o número de individuos que integra a mostra. Se o carácter cuantitativo é discreto, e toma os valores x 1 ,...,x n sobre unha mostra de N individuos, a frecuencia ou frecuencia relativa do valor x i é o cociente f i =n i /N, onde n i é o efectivo do valor x i , é dicir, o número de individuos da mostra que presentan o valor x i do carácter. A representación gráfica da función de distribución x i →f i é unha liña poligonal que se obtén ao unir os puntos de coordenadas (x i , f i ), i=1,...,n, denominada polígono de frecuencias. De maneira análoga defínese a frecuencia para unha clase ou intervalo en distribucións continuas.

Cociente f, nunha serie de N repeticións dunha experiencia na que se estudia a realización ou non realización dun suceso A, entre o número de sucesos en que A ten lugar e o número total de sucesos, N: f=n/N. O número f é a frecuencia ou frecuencia relativa do suceso A.

Suma das frecuencias dos valores do carácter, ou das clases de valores do carácter, anteriores ao valor que caracteriza a frecuencia acumulativa en cuestión, nunha distribución estatística dun carácter cuantitativo. Se o carácter cuantitativo é discreto, e toma os valores x 1 ,...,x n , a frecuencia acumulativa do valor x i é o número F(x i )= i Σf j , onde f j é a frecuencia do valor x j .


FORMULA


j=1
A representación gráfica da función x i →F(x i ) é unha curva graduada denominada curva acumulativa ou curva de frecuencias acumulativas. De maneira análoga defínese a frecuencia acumulativa para unha clase ou intervalo en distribucións continuas.

Número de períodos ou ciclos completos por unidade de tempo nun proceso periódico. A unidade de frecuencia é o ciclo ou período por segundo (c/s), chamado hertz (Hz)

[ω] Produto da frecuencia dun fenómeno alterno sinusoidal polo factor 2π, ω=2πf. Exprésase en radiáns/segundo. Tamén se coñece como pulsación.

Frecuencia angular á que xiran as partículas cargadas electricamente no interior dun ciclotrón.

Frecuencia, nun filtro, para a que a magnitude de saída, por exemplo tensión, sofre unha atenuación de tres decibelios, é dicir, que o valor da magnitude coincide co seu valor máximo dividido é2.

Frecuencia na que a capacitancia, relación entre a carga e a diferenza de potencial resultante entre dous condutores, é igual á indutancia, relación entre a corrente que percorre o circuíto e o fluxo magnético producido, nun circuíto RLC e, en consecuencia, a intensidade que circula polo circuíto é máxima.

Frecuencia capaz de dar a mesma frecuencia intermedia que unha frecuencia determinada, nos sistemas heterodinos.

Frecuencia resultante da mestura do sinal recibido co do oscilador local e que é igual á diferenza das dúas frecuencias, nos receptores superheterodinos.

Cada unha das frecuencias que aparecen simetricamente a cada lado da portadora cando esta está modulada.

Frecuencia audible correspondente á zona de baixas frecuencias, é dicir, ás frecuencias fundamentais nas notas musicais.

Frecuencia comprendida dentro da banda empregada para a transmisión da fala. Normalmente está limitada superiormente a uns 3.000 ou 3.300 Hz.

Frecuencia correspondente á rotación dunha partícula cargada que, introducida nun campo magnético uniforme perpendicular á súa velocidade, describe unha traxectoria circular. No caso dun ciclotrón denomínase tamén frecuencia de ciclotrón.