furtar

(< furto)

v t
Cometer un furto.

Ex: Furtáronlle a froita na horta do veciño. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: Furtáronlle no garaxe.
v t
Presentar como propio algo que é da autoría doutra persoa.

Ex: Furtoulle as teorías ó seu colaborador.
v t
Esconder ou apartar algo para que non se vexa ou para que non tropece con outra cousa.

Ex: Sempre furta as súas preocupacións.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO furtar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles furto
furtas
furta
furtamos
furtades
furtan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles furtaba
furtabas
furtaba
furtabamos
furtabades
furtaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles furtei
furtaches
furtou
furtamos
furtastes
furtaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles furtara
furtaras
furtara
furtaramos
furtarades
furtaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles furtarei
furtarás
furtará
furtaremos
furtaredes
furtarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles furtaría
furtarías
furtaría
furtariamos
furtariades
furtarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles furte
furtes
furte
furtemos
furtedes
furten

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles furtase
furtases
furtase
furtasemos
furtasedes
furtasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles furtar
furtares
furtar
furtarmos
furtardes
furtaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
furta
-
-
furtade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles furtar
furtares
furtar
furtarmos
furtardes
furtaren

Xerundio furtando

Participio furtado
furtada
furtados
furtadas