haggadà*

s f [RELIX]

Parte do Talmud de carácter popular formada por predicacións e explicacións. A súa temática é moi diversa e inclúe tradicións, lendas, ciencia popular, filosofía práctica e cuestións políticas. No s XIII converteuse no libro máis popular do xudaísmo, no que incluso se admitían ilustracións.