haloperidol
haloperidol
(< halo- + peridol)
s
m
[QUÍM/MED]
Substancia cristalina de propiedades antipsicóticas, descubertas en 1958 por Janssen, da familia das butifenonas. Actúa bloqueando os receptores de dopamina e a súa acción é similar á clorpromazina pero de efecto máis prolongado.