incubar

incubar

(< lat incubāre)

  1. v t [BIOL]

    Facer unha incubación.

  2. v t

    Comezar a sentir ou a manifestarse os síntomas dunha enfermidade.

    Ex: Polo que esbirras debes estar incubando un arrefriado.

  3. v t

    Irse desenvolvendo algo que non se manifesta ata o último momento.

    Ex: As ditaduras só incuban revolucións. No fondo do seu corazon incuba un terrible rancor.

Palabras veciñas

incubación | incubador -ra | incubadora | incubar | íncubo | incuestionable | inculcable
Conxugar
VERBO incubar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
incubo
incubas
incuba
incubamos
incubades
incuban
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
incubaba
incubabas
incubaba
incubabamos
incubabades
incubaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
incubei
incubaches
incubou
incubamos
incubastes
incubaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
incubara
incubaras
incubara
incubaramos
incubarades
incubaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
incubarei
incubarás
incubará
incubaremos
incubaredes
incubarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
incubaría
incubarías
incubaría
incubariamos
incubariades
incubarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
incube
incubes
incube
incubemos
incubedes
incuben
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
incubase
incubases
incubase
incubasemos
incubasedes
incubasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
incubar
incubares
incubar
incubarmos
incubardes
incubaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
incuba
-
-
incubade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
incubar
incubares
incubar
incubarmos
incubardes
incubaren
Xerundio incubando
Participio incubado
incubada
incubados
incubadas