indignar

indignar

(

  1. v t

    Provocar indignación en alguén.

    Ex: Indignounos con aqueles comentarios tan irrespectuosos.

    Confrontacións: enfadar.
  2. v pron

    Poñerse alguén indignado.

    Ex: Indignouse toda cando lle preguntei polas vacacións.

Palabras veciñas

indignación | indignado -da | indignante | indignar | indignidade | indigno -na | índigo
Conxugar
VERBO indignar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
indigno
indignas
indigna
indignamos
indignades
indignan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
indignaba
indignabas
indignaba
indignabamos
indignabades
indignaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
indignei
indignaches
indignou
indignamos
indignastes
indignaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
indignara
indignaras
indignara
indignaramos
indignarades
indignaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
indignarei
indignarás
indignará
indignaremos
indignaredes
indignarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
indignaría
indignarías
indignaría
indignariamos
indignariades
indignarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
indigne
indignes
indigne
indignemos
indignedes
indignen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
indignase
indignases
indignase
indignasemos
indignasedes
indignasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
indignar
indignares
indignar
indignarmos
indignardes
indignaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
indigna
-
-
indignade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
indignar
indignares
indignar
indignarmos
indignardes
indignaren
Xerundio indignando
Participio indignado
indignada
indignados
indignadas