ironía

1. s f

   Modo de expresión que consiste en dicir o contrario do que se pensa.

   Ex: A ironía do libro complica a súa lectura.

   Confrontacións: retranca.
2. s f

   Ton de burla con que se di algo.

   Ex: Díxollo con ironía.

   Confrontacións: retranca.
3. s f [FILOS]

   Procedemento interrogatorio empregado por Sócrates que, finxindo ignorar unha cousa, demostraba que tiña un coñecemento superior ao do seu interlocutor, que presumía de sabelo.

Refráns

• A un mal preito, con retranca dáselle xeito.
• Atar os cans con longaínzas.
• Ben se entende o que falo, anque me fago o parvo.
• Bo es, bo es, con tal que tras do lar non "estés".
• Cando chove, é sinal de auga.
• Deus fai, fai; pero non fai fillo sen pai.
• Díxolle o burro ás coles: Pax vobis!
• Ende chegando á aldea, logo se ven as casas.
• Entre dous que ben se queren, con tal de que un coma, abonda.
• Imola andando, que a festa vai boa.
• Non hai mellor sinal de chuvia que vela caer.
• Tan bo é Pedro coma o seu compañeiro.
• Tan bo é Pedro coma Xan e tan bo é Xan coma Pedro.
• ¡Gábate, po/a, que estás ben gorda para que te coman!!
• ¡Gábate, po/a, que puxeches un ovo, e ese gr%!
• ¡Gábate, pola! -Non podo de gorda
• ¡Gábate, pola, que de poñer vés!