isocolon

Escoitar
isocolon

(< 1 iso- +gr χῶλον ‘membro’)

s m [FILOL]

Período dividido en membros sintácticos e tonais de estrutura similar.

Palabras veciñas

isoclinal | isoclínico -ca | isóclino -na | isocolon | isoconto -ta | isocoria | isocoro -ra