magnífico -ca
magnífico -ca
(< lat magnifĭcu)
-
adx
Antónimos:
ruín.
-
Que posúe unhas calidades excelentes.
Ex: Aquel verán pasamos unhas magníficas noites á beira do mar.
Sinónimos: excelente, excelente. Antónimos: ruín. Confrontacións: magnificente. -
Que posúe excelentes calidades intelectuais e morais.
Ex: O mozo de Xoana é un rapaz magnífico, igual ca seus pais.
Sinónimos: excelente, excelente. Antónimos: ruín.
-
-
adx
Tratamento honorífico que se lle dá a persoas ilustres, en especial aos rectores das universidades.