Mahābhārata

Mahābhārata
[LIT]

Epopea sánscrita de autoría descoñecida, que foi atribuída a Vyāsa, redactada sobre o s VI. Ten 19 cantos en 106.466 śloka ou dísticos de 32 sílabas. Narra a loita entre os cinco irmáns Pān Palatino;Palatino;mso-bidi- "Times New Roman" >ḋ avas, fillos de Pān Palatino; ḋ u, cos seus primos os Kauravas, con numerosas digresións morais e filosóficas, fábulas e episodios bélicos.

Palabras veciñas

Magwe | Maha Sarakham | Mahābalipuram | Mahābhārata | Mahajanga | Mahajanga | Mahakam