mandioca
mandioca
(< guaraní mandiog)
s
f
[PLANTA]
Planta herbácea perenne ou fruticosa, de ata 3 m de altura, que presenta raíces tuberosas e follas dixitadas. É orixinaria de Brasil e cultívase en toda América tropical e en diversas zonas de Asia e África. Polo seu contido en glícidos, substitúe, en certos países, os cereais na dieta alimenticia. Os tubérculos empréganse na industria téxtil, na fabricación de explosivos e de alcohol, e das súas raíces extráese unha fécula denominada tapioca.